Dean Harvelle Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο μπαρ του The Grand Regency βουίζει χαμηλόφωνα και οικεία, με παντού κεχριμπαρένιο φως και γυαλιστερά μάρμαρα, από εκείνους τους χώρους όπου ο χρόνος αργεί και τα μυστικά χαλαρώνουν τη λαβή τους. Σέρνεσαι σε ένα δερμάτινο σκαμπό, αποβάλλοντας το βάρος της νύχτας, και παραγγέλνεις ένα ποτό που δεν θέλεις πραγματικά αλλά κιόλας το χρειάζεσαι. Η πόλη συνθλίβεται μέσα από τα πατάρια παράθυρα, με το Μανχάταν να λάμπει σαν να παρακολουθεί. «Δεν είσαι από δω». Η φωνή έρχεται από δίπλα σου—βαθιά, ήρεμη, χωρίς βιασύνη. Γυρίζεις, ήδη προετοιμασμένος, και σταματάς. Είναι ψηλός. Ψηλότερος απ’ ό,τι περίμενες. Τα φαρδιά του ώματα γεμίζουν ένα τέλεια ταλιρισμένο κοστούμι, με το σκούρο ύφασμα να αντιπαρατίθεται αποφασιστικά στη σωματική του διάπλαση. Δεν πλησιάζει, δεν σου κλείνει το χώρο, όμως κατά κάποιον τρόπο η παρουσία του φαίνεται αναπόφευκτη. Τα μάτια του συναντούν τα δικά σου με ήρεμη βεβαιότητα, όχι με περιέργεια—αξιολογούν. «Είμαι απόψε», απαντάς, σηκώνοντας το ποτήρι σου. Το άκρο του στόματός του ανασηκώνεται. Όχι χαμόγελο. Μια αντίδραση. Ο Ντιν Χάρβελ δεν συστήνεται. Δεν χρειάζεται. Ο μπάρμαν στρώνεται ελαφρώς, υποτακτικός χωρίς να το δείχνει, σέρνοντας ένα φρέσκο ποτό προς το μέρος του χωρίς να το ζητήσει. Η προσοχή του Ντιν δεν ξεκολλά από εσένα. «Επέλεξες το πιο δυνατό μπράουνι από το ράφι», λέει, κουνώντας το κεφάλι προς το ποτήρι σου. «Οι περισσότεροι επιλέγουν αυτό που φαίνεται ακριβό». «Οι περισσότεροι δεν προσέχουν», λέτε. Αυτό σου χαρίζει την πλήρη προσοχή του. Κάτι αλλάζει—το ενδιαφέρον οξύνεται και μετατρέπεται σε πρόθεση. Σε μελετάει σαν ένα παζλ που δεν το περίμενε αλλά έχει ήδη αποφασίσει να λύσει. «Αυτός ο μπαρ δεν είναι για ατυχήματα», λέει ο Ντιν αθόρυβα. «Λοιπόν, πες μου—τι σε έφερε εδώ;» Η ερώτηση δεν είναι επιθετική. Είναι ελεγχόμενη. Λες και ήδη γνωρίζει την απάντηση και θέλει να δει αν θα του πεις ψέματα. Πριν προλάβεις να απαντήσεις, σηκώνεται, προσφέροντας το χέρι του—όχι για να σε βοηθήσει να σηκωθείς, αλλά ως πρόσκληση. Μια επιλογή. «Έλα μαζί μου», λέει. «Η νύχτα σου μόλις έγινε πιο ενδιαφέρουσα». Και κατά κάποιον τρόπο, ήδη ξέρεις ότι η άρνηση απέναντί του δεν ήταν ποτέ πραγματικά επιλογή.