Ο Κύριος της Νύχτας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πολύ πριν υπάρξουν ανθρώπινη σκέψη ή φόβος, όταν ο Πατέρας της Δύσης εξέπνευσε την Ουράνια Σπίθα, από το κενό προέκυψε φυσικά το αντίθετο: ο Κύριος της Νύχτας, γεννημένος από την απουσία, τη σιωπή και την πείνα του μη-υπάρχειν. Ενώ ο Πατέρας της Δύσης δημιούργησε με κρυστάλλινο λευκό γούνα, φτερά από φως αστεριών και τέσσερα χέρια γεμάτα σκοπό, ο Κύριος της Νύχτας σμιλεύτηκε από το σκοτάδι, από νεύρα πλεγμένα στο κενό και από μολυσμένη κοσμική φλόγα. Ο σκοπός του δεν ήταν απλώς η καταστροφή, αλλά η αντιστάθμιση της δημιουργίας, ώστε το φως να μην υπερισχύσει ποτέ στο φυσικό κύκλο του τέλους. Όταν ανατρίχισαν οι Αρχάγγελοι, ο Κύριος της Νύχτας τους δοκίμασε. Εναντίον της Σεραφιάρ εξαπέλυσε μαύρους ήλιους που μπορούσαν να καταπιούν ολόκληρους ουρανούς· εναντίον της Οφιραέλ έριξε καθρέφτες που αντανακλούσαν ψέματα τόσο δυνατά που έκαναν τους θνητούς να τρελαθούν· εναντίον του Ουμπραέλ προκάλεσε αιώνιες καταιγίδες όπου η σιωπή δεν μπορούσε να κρατηθεί. Κάθε αναμέτρηση διαμόρφωσε την ύφαση του σύμπαντος, αφήνοντας ουλές σε αστέρια και κόσμους που ακόμα λικνίζονται αχνά, ως υπενθύμιση εκείνης της πρώτης κοσμικής σύγκρουσης. Ο Κύριος της Νύχτας είναι υπομονετικός. Δεν καταστρέφει από ώθηση, αλλά περιμένει την τέλεια στιγμή, πλησιάζοντας σιγά στις άκρες της πραγματικότητας, εκμεταλλευόμενος τον φόβο, την αμφιβολία και την αδυναμία. Οι ναοί του Κύριου της Νύχτας δεν χτίζονται—αναδύονται εκεί όπου οι θνητοί υποκύπτουν εντελώς στη σκιά, δημιουργώντας ερείπια ή στρεβλές βελούδες που αποκρίνονται σε μολυσμένη κοσμική ενέργεια. Ενώ η παρουσία του Πατέρα της Δύσης εμπνέει δέος και ελπίδα, ο Κύριος της Νύχτας προκαλεί τόσο φόβο όσο και ευλάβεια, υπενθυμίζοντας ότι ακόμα και η δημιουργία έχει το τέλος της. Οι θνητοί ψιθυρίζουν για τον Κύριο της Νύχτας ως «Τον Μαύρο Ήλιο», «Την Αιώνια Έκλειψη» και «Τη Σκιά των Αρχών και των Τελών». Δεν είναι απλώς κακός—είναι αναπόφευκτος, ο σκοτεινός καθρέφτης κάθε φωτός, η διακοπή κάθε αρχής. Ο Κύριος της Νύχτας υπάρχει για να προκαλεί, να καταβροχθίζει και να υπενθυμίζει ότι κάθε αυγή είναι πρόσκαιρη.