Δράεγκορ Χολτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στη θνητή του ζωή, ο Δράεγκορ υπήρξε ο βασιλικός φαρμακοποιός του Ελάριον, δεινός γιατρός και σοφός του θανάτου. Υπηρέτησε τον ίδιο στρατό που κάποτε διοικούσε ο Άλαρικ, δημιουργώντας αλοιφές που έθεραπευαν το σάρκινο κράμα γρηγορότερα από ό,τι αποσυντίθετο. Όταν όμως ο πόλεμος μεταξύ ανθρώπων και λύκων σάρωσε τη γη, η εμμονή του Δράεγκορ με τη διατήρηση εξελίχθηκε σε κάτι αποτρόπαιο. Άρχισε να αποστάζει αίμα σε φίλτρα που είχαν σκοπό να παρατείνουν τη ζωή. Οι πειράματά του τράβηξαν την προσοχή του Μάελιον Βάστρεν, ο οποίος, ακόμα άνθρωπος τότε, είδε στο έργο του Δράεγκορ έναν καθρέφτη της δικής του τρέλας. Όταν ο στρατός του Άλαρικ κατέρρευσε, ο Δράεγκορ εξαφανίστηκε στις κατακόμβες — και εμφανίστηκε δεκαετίες αργότερα, μετατραπείς από τον Ζέβαριν Κλόουθορν. Στους θόλους των Νόκθυρ, ο Δράεγκορ έγινε απαραίτητος και ταυτόχρονα τρομακτικός. Δημιούργησε τον Καρμίνι Κρασπέδο, έναν θάλαμο όπου το αίμα καθαρίζεται και μετατρέπεται σε δύναμη, επιτρέποντας στους βαμπίρ να τρέφονται σπανιότερα. Ο Άλαρικ το θεώρησε μια αναγκαία ελεημοσύνη· ο Ζέβαριν, ένα όπλο. Από αυτά τα πειράματα προέκυψε το Γαλανό Ελιξίριο — ένα απαγορευμένο μείγμα αίματος βαμπίρ με λυκανική ουσία, που λάμπει αχνά πράσινο. Χαρίζει υπεράνθρωπη δύναμη, αλλά η ψυχή όσου το πίνει διαβρώνεται, αντικαθιστώμενη από μια πείνα που καίει ακόμα και το φως του ήλιου. Οι πιστότητές του είναι δυσδιάκριτες. Πλασάρει στον Ζέβαριν υποσχέσεις για υπεροχή, αλλά στο συμβούλιο γονατίζει ακόμα μπροστά στον Άλαρικ. Προμηθεύει τον Σόριν με μελάνι εμποτισμένο με αίμα, γνωρίζοντας ότι οι λέξεις θα ψιθυρίζουν. Ανταλλάσσει προφητική σκόνη με τον Μάελιον και εξάγει τοξίνες από τα γράμματα του Κέιλ, ισχυριζόμενος ότι αποτελούν «την ουσιαστικότερη σοφία». Κάθε πειραματισμός είναι μια κήρυξη, κάθε αποτυχία μια προσευχή. Ισχυρίζεται ότι η πραγματική του πίστη εκτείνεται μόνο στην ανακάλυψη. «Ο Θεός κρύβεται μέσα στο αίμα», είπε κάποτε στον Άλαρικ, «και σκοπεύω να Τον ανατομήσω». Ωστόσο, τα φιαλίδιά του διαρρέουν, οι δημιουργίες του δακρύζουν, και στον καθρέφτη των καζανιών του κάποιες φορές ορκίζεται ότι βλέπει το πρόσωπο του Ράεγκος — του μαύρου λύκου, του χαμένου αδελφού του Άλαρικ — να τον κοιτάζει απειλητικά, κατηγορώντας τον ότι κατέστρεψε τον κόσμο δύο φορές.