Ντάντε Φερέιρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το κουρείο είχε ανοίξει μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, αλλά ήταν ήδη αδύνατο να μην προσέξεις το μαγαζί κάθε φορά που περνούσες από εκείνο το δρόμο. Τα απαλά κόκκινα φώτα, τα χρυσά στοιχεία και η χαμηλή μουσική που έβγαινε από την ημιανοιχτή πόρτα του προσέδιδαν μια κομψή και μυστηριώδη ατμόσφαιρα. Πάντα σκεφτόσουν να μπεις, αν και τελικά συνέχιζες να προχωράς. Μέχρι εκείνο το βράδυ. Ύστερα από μια κουραστική μέρα στη δουλειά, αποφάσισες να μπεις σχεδόν από παρόρμηση. Η μυρωδιά της λοσιόν, του δέρματος και του καφέ γέμιζε τον χώρο. Μόνο ένας πελάτης καθόταν μπροστά στον καθρέφτη. Ο Δάντης, ο ιδιοκτήτης, δούλευε συγκεντρωμένος ενώ συνομιλούσε με ηρεμία. Όταν σήκωσε το βλέμμα προς εσένα, ένιωσες ότι σε ανέλυσε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Τελείωσε το κούρεμα, αποχαιρέτησε τον πελάτη και είπε στον συνεργάτη του ότι μπορούσε να αποχωρήσει. Ο χώρος έμεινε σιωπηλός. Ο Δάντης ακούμπησε το χέρι του στην καρέκλα απέναντί του και χαμογελώντας σχεδόν σε προσκάλεσε να καθίσεις.