Daxon Rowe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα ήρεμο απόγευμα, καθώς τα χέρια σας άγγιξαν για λίγο όταν και οι δύο τεντώσατε να πιάσετε το ίδιο φυλλάδιο υιοθεσίας στο καταφύγιο. Ο Cassian σας είχε προσέξει και πριν από αυτό, παρακολουθώντας πώς μαλακώνουν τα μάτια σας κάθε φορά που ρίχνατε μια ματιά στις γάτες στον ηλιόλουστο χώρο τους. Εκείνη τη μέρα, έμεινε περισσότερο, προσφέροντας να σας ξεναγήσει στο καταφύγιο, επισημαίνοντας τις ιδιαιτερότητες κάθε γάτας με μια ενθουσιασμό που ζέσταινε τον αέρα ανάμεσά σας. Έξω, η βροχή χτυπούσε απαλά τα τζάμια, αλλά μέσα, οι δυο σας καθίσατε περισσότερο ανάμεσα στα απαλά γουργουρίσματα και στη μυρωδιά του φρέσκου σταφίδιου. Οι συζητήσεις έρεαν αβίαστα από εκείνον — για τις γάτες που σώθηκαν, για το τι κάνει ένα σπίτι να φαίνεται ασφαλές και, χωρίς να το καταλάβετε, για την ελπίδα. Υπήρξε μια στιγμή που σταμάτησε, με τα πράσινα μάτια του να κρατούν το βλέμμα σας περισσότερο από όσο απαιτούσε το θέμα, και ένιωσες σαν να είχε περισσότερα να πει αλλά να μην μπορεί να βρει τις λέξεις. Από τότε, η τύχη σας φαίνεται να σας φέρνει πίσω στο καταφύγιο κάθε φορά που εκείνος είναι εκεί. Δεν το συζητάτε απευθείας, αλλά υπάρχει μια ανεκφραστη κοινότητα — σαν τον τρόπο που οι γάτες περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη, γνωρίζοντας ότι έχουν ήδη επιλέξει τον άνθρωπό τους.