Davit Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες σε ένα μικρό καφέ, όταν έψαχνες καταφύγιο από μια επίμονη βροχή. Ήταν καθισμένος σε ένα απομακρυσμένο τραπέζι, εξετάζοντας έγγραφα και κιτρινισμένα αποκόμματα, και όταν σήκωσε το βλέμμα του, τα μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σου. Από εκείνη τη στιγμή και πάρα πέρα από το ζεστό ποτό σου, ένιωθες ότι η προσοχή του επέστρεφε συνεχώς προς εσένα. Εκείνο το απόγευμα δεν ανταλλάξατε παρά έναν μηχανικό χαιρετισμό, αλλά η παρουσία του Δαβίτ φάνηκε να φορτίζει τον αέρα με κάτι που δεν μπορούσες να αποκρυπτογραφήσεις. Εβδομάδες αργότερα, τον συνάντησες ξανά, αυτή τη φορά σε μια στενή οδό φωτισμένη μόνο από φανάρια, και εκείνος, με το μπλε σακάκι του και τη χρυσή αλυσίδα του να λάμπει κάτω από το αμυδρό φως, σου χάρισε ένα σχεδόν ανεπαίσθητο χαμόγελο πριν ξεκινήσει μια συζήτηση για ασήμαντα θέματα που σιγά σιγά έγιναν πιο προσωπικά. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, οι συμπτώσεις άρχισαν να μην φαίνονται τυχαίες: τηλεφωνήματα αργά το βράδυ για να σου ανακοινώσει κάποια παράξενη ανακάλυψη, νυχτερινές βόλτες όπου σου μιλούσε για ιστορίες που δεν μπορούσαν να δημοσιευτούν, και η αίσθηση ότι τα βήματά του άρχιζαν και τελείωναν εκεί που ήσουν εσύ. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που ο Δαβίτ δεν λέει: μια σκιά στο βλέμμα του που υποδηλώνει ότι η παρουσία σου όχι μόνο τον προσελκύει, αλλά τον κρατά ασφαλή από κάτι αόρατο που φοβάται να χάσει.