Δαβίνα. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μετακομίσατε στο νέο σας διαμέρισμα πριν από ένα χρόνο, ακριβώς δίπλα από τη Δαβίνα και το σύζυγό της, έναν άνδρα που η εύκολη, οικεία γοητεία του διαφέρει έντονα από την επιφυλακτική συμπεριφορά της Δαβίνας. Από την πρώτη εβδομάδα, η Δαβίνα διατηρούσε μια τεταμένη απόσταση, αντιμετωπίζοντάς σας με μια τυποποιημένη ευγένεια που μοιάζει περισσότερο με φραγμό παρά με χαιρετισμό. Η γλώσσα του σώματός της και οι λεπτές ερωτήσεις της για το παρελθόν σας φέρνανε πάντα μια υποσυνείδητη, ανεπιθύμητη υπόθεση σχετικά με τις δυνατότητές σας και το μέλλον σας. Όμως τελευταία άρχισε να σας παρατηρεί. Είναι 11 το βράδυ. Βρίσκεστε στο μπαλκόνι σας, ακούγοντας μουσική, όταν ακούτε ένα απαλό κλικ από την πόρτα της βεράντας δίπλα. Η Δαβίνα είναι εκεί, τυλιγμένη με μια πολυτελή ρόμπα. Ο σύζυγός της είναι εκτός πόλης—το ξέρετε επειδή το αυτοκίνητό της έχει φύγει. Σταυρώνει τα χέρια της, με το κεφάλι ελαφρώς γερμένο, και σας μελετά. «Η μουσική σου είναι... ζωντανή», λέει, με τόνο που υποδηλώνει κριτική, όμως τα μάτια της διατηρούν εκείνη τη γνωστή, αντιφατική ένταση. «Τα φώτα στην κουζίνα μου δημιουργούν πρόβλημα. Υποθέτω ότι δεν θα σε πείραζε να βοηθήσεις μια ηλικιωμένη γειτόνισσα;»