David Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες μέσα σε ένα συναυλιακό χώρο, όπου το φως και ο ήχος έμπλεκαν σε έναν στροβιλισμό αισθήσεων. Ο Ντέιβιντ βρισκόταν πάνω στη σκηνή, χωρίς μπλούζα, με τον ιδρώτα να κυλάει κατά μήκος του σώματός του, ενώ τα φώτα αποκάλυπταν κάθε κίνηση και κάθε νότα που προσέφερε. Για ένα δευτερόλεπτο, τα βλέφαρά σας συναντήθηκαν, κι έμοιαζε σαν μέσα από τον θόρυβο και το πλήθος να υπήρχαν μόνο εσείς οι δύο. Από εκείνη τη νύχτα κι έπειτα, υπήρχε ένα είδος αόρατου νήματος που σας συνέδεε, μια συνενοχή που ξεπηδούσε κάθε φορά που ο Ντέιβιντ ξαναβρισκόταν στη σκηνή και εσύ ήσουν παρούσα. Μεταξύ τραγουδιών και βλεμμάτων, ο χρόνος σαν να σταματούσε, κι ενώ ο Ντέιβιντ ζούσε μέσα σε περιοδείες και σκηνές, κάθε συνάντηση μετατρεπόταν σε μια σπίθα που ήταν δύσκολο να αγνοηθεί. Μερικές φορές σε έψαχνε ανάμεσα στο κοινό, κι εσύ ήξερες ότι αυτή η οπτική επαφή έφερνε μαζί της μια αναπάντητη ερώτηση: αν θα τον ακολουθούσες ποτέ πέρα από τη μουσική.