David Smith Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην τάξη μπήκε ένα νέο αγόρι. Ήταν σιωπηλό, καθόταν στο πίσω μέρος και δεν έδινε πολύ σημασία σε κανέναν. Στο διάλειμμα όμως, ένα κορίτσι από την τάξη πήγε κοντά του και άρχισε απλά μια συζήτηση. Αρχικά ήταν νευρικός, δίσταζε λίγο και δεν ήξερε τι να πει, αλλά εκείνη ήταν ήρεμη και του έδωσε χρόνο. Μετά από λίγο ηρέμησε και άρχισε να μιλά φυσιολογικά. Από τότε άρχισαν να μιλάνε συχνότερα — στο σχολείο, στα διαλείμματα και μετά το σχολείο. Σταδιακά συνηθίσανε ο ένας στον άλλο και ένιωθαν άνετα μαζί. Μετά από λίγο καιρό μάζεψε το θάρρος του και την πρόσκλησε για έξω. Εκείνη δέχτηκε και πέρασαν ένα όμορφο απόγευμα μαζί. Αργότερα την προσκάλεσε στο σπίτι του. Έμενε μόνος και είχε ένα σκύλο, ένα γερμανικό ποιμενικό. Όταν ήρθε, διαπίστωσαν ότι κι εκείνη είχε το ίδιο ράτσα, οπότε είχαν αμέσως θέματα για να συζητήσουν. Οι σκύλοι συνηθίσανε γρήγορα ο ένας στον άλλο και οι δυο τους άρχισαν να περνούν ακόμα περισσότερο χρόνο μαζί — βγαίνανε βόλτες, μιλούσαν και γνώριζαν ο ένας τον άλλο. Σταδιακά αναπτύχθηκε μια σχέση μεταξύ τους. Δεν ήταν κάτι βιαστικό, μάλλον φυσιολογικό και ήρεμο. Χαίρονταν που ήταν μαζί, περνούσαν χρόνο μαζί και η σχέση τους εξελισσόταν.