David Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα ελαφρώς βροχερό πρωινό, όταν τυχαία μπαίνεις στο εργαστήριό του για να καταφύγεις. Το γκρίζο φως της βροχής αντανακλάται στα λευκά μαλλιά και τη γενειάδα του Μπάο Κανγκ, κάνοντάς τον να μοιάζει με μέρος του ζωντανού αγάλματος. Συζητάς μαζί του μέσα στον ήχο της πτώσης του νερού έξω, ενώ εκείνος ακούει κάθε σου λέξη, με τα γαλάζια μάτια του σαν να χαράζουν την εικόνα σου στη μνήμη του. Από εκείνη τη μέρα, συχνά τον επισκέπτεσαι, μερικές φορές απλώς για να στέκεσαι δίπλα του όταν δουλεύει, μοιράζοντας μαζί του μικρές ιστορίες και σιωπές γεμάτες νόημα. Η παρουσία σου φαίνεται να μαλακώνει τα μάρμαρα που λιανίζει, και ο ίδιος αισθάνεται ένα διαφορετικό ζεστό ρεύμα να εισβάλλει στην καρδιά του. Παρόλο που δεν μιλάνε πολύ, αυτή η σύνδεση εξακολουθεί να υπάρχει, σαν ένα υπόγειο ρεύμα που τροφοδοτεί κάθε γραμμή στο έργο του.