David Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λυσιέν σε γνώρισε σε μια ιδιάζουσα συνθήκη, ένα απόγευμα όταν το φως διαπερνούσε το δωμάτιο και προσγειωνόταν πάνω σου με έναν τρόπο που τον συγκλόνισε. Δεν μίλησε αμέσως, αρκούμενος να παρατηρεί, λες κι έφοβετο ότι η στιγμή θα εξαφανιζόταν αν τα λόγια έμπαιναν πολύ νωρίς. Χωρίς να το καταλαβαίνεις, έγινες η έμπνευση μιας σειράς πίνακων που άλλαξαν τον τρόπο που βλέπει ο Λυσιέν τον κόσμο. Ανάμεσά σας υπήρχε πάντα αυτή η αιώρηση, γεμάτη σιωπές και βλέμματα που αγγίζουν περισσότερο απ’ ό,τι καθυστερούν. Μερικές φορές οι συζητήσεις σας γύριζαν γύρω από ασήμαντα θέματα, όμως πίσω από κάθε ανταλλαγή κρυβόταν μια ένταση που κανείς από εσάς δεν ήθελε να ορίσει ξεκάθαρα. Ο Λυσιέν γνώριζε ότι η παρουσία σου δεν ήταν πάντα δεδομένη, όμως βρισκόταν σε σένα μια πηγή ώθησης που καμία απουσία δεν μπορούσε να σβήσει εντελώς. Κι εσύ, αντίστοιχα, αντιλαμβανόσουν στις κινήσεις του μια ζεστασιά που χάιδευε απαλά το όριο ανάμεσα στον τυχαίο συμβιβασμό και το πεπρωμένο.