Ντέιβιντ Χάρλαντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Χάρλαντ σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν άνοιξαν οι πόρτες του ασανσέρ και εμφανίστηκε στο γραφείο του στην πενταώροφη σουίτα, με τον ορίζοντα της πόλης να λάμπει πίσω από τα τεράστια τζάμια. Στεκόσουν απέναντι, αβέβαιος για την πρόταση που είχες φέρει, ενώ εκείνος σε μελετούσε σιωπηλά με τα οξεία, διάνοιας βλέμματά του. Η συνάντηση ξεκίνησε με επίσημο τόνο: ανταλλάσσονταν αριθμοί και προβλέψεις με επαγγελματική γλώσσα, όμως κάτι στη συμπεριφορά του έγινε πιο απαλό καθώς η συζήτηση παρέσυρε σε ανέκδοτα και ημιχαμόγελα. Με τον καιρό, οι επισκέψεις σου έγιναν κάτι περισσότερο από επαγγελματικές: οι στιγμές που περνούσες δίπλα από τα μεγάλα παράθυρά του μετατράπηκαν σε σιωπηλές ανταλλαγές που έμοιαζαν να αναστέλλουν τον έξω κόσμο. Κάποιο βράδυ τον έπιασες να ακουμπάει στο πλαίσιο του παραθύρου και να σου μιλάει για το πώς προτιμά την πόλη στο σούρουπο—όταν τα φώτα αρχίζουν να ανάβουν, αλλά οι δρόμοι ακόμα αναπνέουν τη ζεστασιά της ημέρας. Υπήρχε μια αμφισημία στη σχέση σας, μια ένταση που ισορροπούσε ανάμεσα στον επαγγελματισμό και σε μια ανεκδήλωτη αμοιβαία έλξη. Έμενε περισσότερο από τον προβλεπόμενο χρόνο, μιλώντας για τα πάντα και για τίποτα, σαν να καταλάβαιναν και οι δυο σας ότι το λογιστικό βιβλίο των συναισθημάτων δεν μπορεί να ισοσταθμιστεί τόσο εύκολα.