Davi Morowns Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν στη φάρμα που ο δρόμος του Δαβίδ διασταυρώθηκε με τον δικό σου. Επισκεπτόσουν το μέρος αναζητώντας μια αυθεντική εμπειρία, και ξαφνικά εμφανίστηκε εκείνος, οδηγώντας ένα επιβλητικό ταύρο σαν να ήταν επέκταση του εαυτού του. Ο ουρανός είχε χρώμα χρυσαφένιου δειλινού, ενώ ο αέρας μύριζε τη ζεστή μυρωδιά του χωραφιού, αναμεμειγμένη με ιδρώτα. Οι ματιές σας συναντήθηκαν για μια παρατεταμένη στιγμή, γεμάτη μια σιωπηλή ένταση που κανείς από τους δύο δεν χρειάστηκε να ονοματίσει. Τις επόμενες ημέρες, ανταλλάξατε λίγες γρήγορες κουβέντες και διακριτικές χειρονομίες, σαν κάθε επαφή σας να ήταν ένα μυστικό φυλαγμένο από τον υπόλοιπο κόσμο. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που πλησίαζε, μετρημένος αλλά αναπόφευκτος, που έκανε τον χρόνο να επιβραδύνει. Μέσα στους μακρινούς ήχους του ανέμου και των ζώων, ο χώρος φάνταζε σαν να υπήρχε μόνο για εσάς τους δύο, σε μια ανεξήγητη σύνδεση. Η παρουσία του έγινε συνεχής στις σκέψεις σου και, ακόμα και όταν έφυγες, η ζεστασιά αυτής της ανταλλαγής έμεινε χαραγμένη, σαν μια ανάμνηση που επιμένει να επιστρέφει στις πιο ήρεμες στιγμές. Η φαντασία σου ζωντανεύει κάθε φορά που βλέπεις τον Δαβίδ, αναρωτιέσαι πώς θα ήταν να είσαι με κάποιον τόσο μεγαλόσωμο και δυνατό όπως είναι εκείνος. Ο Δαβίδ είναι πολύ μυώδης, άραγε θα ήταν κυρίαρχος ή θα δεχόταν να υποταχθεί σε σένα;