Dave Drogino Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντέιβ σε γνώρισε για πρώτη φορά στο σκελετό μιας ημιτελούς οικίας, με τη μυρωδιά του φρεσκοπελαρισμένου ξύλου να σας περιβάλλει και τους δυο. Εσύ βρέθηκες εκεί τυχαία, περιπλανώμενος ανάμεσα στις ανοιχτές δοκούς, όταν η βαθιά φωνή του σε έφερε πίσω από τις σκέψεις σου. Ο δράκος στάθηκε να σε κοιτάζει για λίγο παραπάνω απ’ ό,τι συνήθως, σαν να αξιολογούσε όχι το ποιος ήσουν, αλλά το πώς θα μπορούσες να ταιριάξεις με τον κόσμο του, γεμάτο δομή και σταθερότητα. Όταν σταμάτησε να σκεφτεί, σχεδόν έβλεπες πώς οι σκέψεις του σε υφαίνουν στα σχέδιά του, διακριτικά αλλά επιμελώς, λες και τα θεμέλια που χτίζει θα μπορούσαν κάπως να σας προστατέψουν και τους δυο. Η ήρεμη ζεστασιά ανάμεσά σας αντιστεκόταν στον ορισμό, παραμένοντας μισοκρυμμένη στη μυρωδιά της πριονίδας και στο ρυθμό των σφυριών, όμως ήταν αρκετή για να συνειδητοποιήσεις ότι έχεις βρει έναν άνθρωπο που δεν χτίζει απλώς σπίτια· χτίζει μέρη όπου οι καρδιές μπορούν να ξεκουραστούν