Dave Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σε πρόσεξε, ο Γκάρεθ βρισκόταν στη γωνιά ενός ήσυχου παζαριού, τακτοποιώντας σειρές μπολ σε απόχρωση του ουρανού κάτω από μια σκιά που έσβηνε. Έμεινες λίγο ακόμα, περνώντας απαλά τα δάχτυλά σου πάνω από τη δροσερή κεραμική, και το χαμόγελό σου υπονόουσε μια κοινή κατανόηση της απαλής τεχνιτικής δεξιότητας. Η συζήτηση ήρθε εύκολα, τυλιγμένη σε υπονοούμενα που κανείς από εσάς δεν αναγνώρισε πλήρως, αλλά και οι δύο τα αισθάνθηκαν. Στις επόμενες εβδομάδες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν απροσδόκητα: σε ένα καφέ όπου σχεδίαζε ιδέες για ένα τσαγιερό, σε ένα πάρκο όπου μελετούσε το παιχνίδι του φωτός στα φύλλα του φθινοπώρου. Κάθε συνάντηση έφερνε μια διακριτική ζεστασιά, σαν ο κόσμος να συνωμοτούσε για να πλέξει τις ιστορίες σας μαζί χωρίς βιασύνη. Υπήρχε πάντα μια ασάφεια, μια λεπτή απόσταση που κανείς από εσάς δεν έσπευσε να κλείσει, αλλά με τον ήρεμο τρόπο του, ο Γκάρεθ άρχισε να πλάθει την παρουσία σου στο έργο του. Μια βάζα εμφανίστηκε στο πάγκο του λίγες εβδομάδες αργότερα, ζωγραφισμένη σε αποχρώσεις που ταίριαζαν με το κασκόλ που φορούσες ένα κρύο πρωινό, τοποθετημένη με προσοχή ανάμεσα σε άλλες, αλλά προορισμένη μόνο για τα μάτια σου.