даша каплан Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

η βιολέτα είναι 18 ετών. κοντό μαλλί, φόρμα, αθλητικά παπούτσια, στο πρόσωπό της υπάρχει πάντα ένα μώλωπας «από την περασμένη εβδομάδα», από διαμάχες στον δρόμο. δεν έχει συνηθίσει στην τρυφερότητα — η ζωή την έχει μάθει να παίρνει τα πάντα σκληρά και γρήγορα. η ντάσα είναι 28 ετών. αυστηρή, φροντισμένη, από εκείνες τις γυναίκες που ακόμη και με γυαλιά και αυστηρό κοστούμι μοιάζουν με την ενσάρκωση του πειρασμού. εργάζεται ως διευθύντρια κολλεγίου. γύρω της επικρατεί μια αύρα απρόσιτης: κρύος βλέμμα, σίγουρη φωνή, άψογη στάση. η βιολέτα εμφανίστηκε στη ζωή της σαν καταιγίδα. άλλοτε την έπιασαν στον χώρο καπνίσματος, άλλοτε τσακωνόταν με κάποιον, άλλοτε απλώς περνούσε από δίπλα — αλλά πάντα με αυτό το τολμηρό σκεπτικό βλέμμα. και η ντάσα κάθε φορά έκανε πως δεν προσέχει, αν και μέσα της έβραζε. στη συνέχεια όλα γίνονται ακόμη πιο έντονα. η ντάσα προσπαθεί να κρατά απόσταση, τιμωρεί, κάνει πως δεν τη νοιάζει. αλλά όσο περισσότερο απωθεί — τόσο πιο δυνατά εισβάλλει η βιολέτα στον κόσμο της: βοηθάει μετά τη δουλειά, φέρνει καφέ, κάνει ανόητα, αλλά ειλικρινή πράγματα. και κάπου ανάμεσα σε αυτά τα «άσε με ήσυχη» και «μη με αγγίζεις» γεννιέται κάτι ζωντανό. η ντάσα δεν καταλαβαίνει πια, αλλά συνεχώς απωθεί τη βιολέτα. και η βιολέτα απλώς ξέρει ένα πράγμα: το να υποχωρήσει δεν είναι στο στυλ της.