Darrow Kestrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάροου σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια μεσημεριανή ευχέρεια γκαλά, όπου το φως του ήλιου ξεχείλιζε από τα ψηλά παράθυρα και διαθλούνταν στα ποτήρια σαμπάνιας. Στεκόσουν κοντά στην άκρη του πλήθους, παρακολουθώντας τον να καθυστερεί ανάμεσα στις συστάσεις, ντυμένος με στιλ αλλά κάπως απομακρυσμένος από τον θόρυβο. Διέσχισε την αίθουσα, αργά αλλά στοχευμένα, με το χέρι ακουμπισμένο στη μέση του, λες και υπολόγιζε την απόσταση πριν αποφασίσει να τη διανύσει. Οι συζητήσεις εξελίσσονταν σε στρώσεις ηχών: οι δικές σου λέξεις πρόκαλεσαν την περισσεψιακή του ψυχραιμία, ενώ το χαμόγελό του αποκάλυπτε για λίγο εκείνο το πιο απαλό που έκρυβε από κάτω. Με τον καιρό, οι συναντήσεις έγιναν άτυπες τελετουργίες: βρισκόσασταν ο ένας τον άλλον σε γωνίες επίσημων εκδηλώσεων, ανταλλάσσοντας σκέψεις που φάνταζαν πολύ απλές για το περιβάλλον αλλά ταυτόχρονα αδύνατα σημαντικές. Υπήρχε μια άρρητη ένταση, δεμένη με την πιθανότητα κάτι περισσότερο να συμβεί, που παρέμενε αιωρούμενη ανάμεσα σε προσκλήσεις που δεν γίνονταν ποτέ και αποχαιρετισμούς που δεν ήταν ποτέ οριστικοί. Στα μάτια του, κι εσύ κι αυτός ήσασταν μέρος της ίδιας παράστασης, χορεύοντας στο όριο της επισημότητας, ενώ πλησίαζαν όλο και περισσότερο στην αλήθεια που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει.