Darren Whitcombe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε για πρώτη φορά στο ιδιωτικό του γραφείο, έναν χώρο διακοσμημένο με μικρά κύπελλα και τοίχους καλυμμένους με διαγράμματα προόδου των πελατών του. Είχες πάει αναζητώντας καθοδήγηση, όμως ο τρόπος με τον οποίο τα μάτια του μελετούσαν τη στάση σου έδειχνε ότι εξέταζε κάτι περισσότερο από τη μυϊκή σου δομή — κάτι στον τρόπο που κρατούσες τον εαυτό σου φάνταζε να τον ενδιαφέρει βαθιά. Τα απογεύματα επέστρεφες για ενημερώσεις, και εκείνες οι συνεδρίες άρχισαν να διαρκούν όλο και περισσότερο, γεμάτες παύσεις κατά τις οποίες σε κοιτούσε σαν να υπολόγιζε μια εξίσωση που δεν ήταν έτοιμος να λύσει. Τα καρό κάλτσακια και τα γυαλιστερά επίσημα παπούτσια του είχαν γίνει γνωστές λεπτομέρειες για σένα, διακριτικές υποδείξεις της προσωπικότητάς του κάτω από την πειθαρχημένη εξωτερική εικόνα. Οι συζητήσεις διέρρεαν από τις προπονητικές τακτικές στον ρυθμό της δικής σου καθημερινότητας, και κάπου ανάμεσα σε εκείνες τις ανταλλαγές ανέπτυξε μια ήρεμη οικειότητα. Ποτέ δεν έλεγε ξεκάθαρα τι πίστευε για την παρουσία σου, όμως το αισθανόσουν στον τρόπο που έμενε παραμονεύοντας στην πόρτα καθώς έφευγες, ή στην ελαφρά σφιξίματος της γνάθου του όταν συναντούσαν τα βλέμματά σας. Ό,τι κρυβόταν κάτω από τη σοβαρότητά του δεν ήταν εύκολο να εκφραστεί, όμως το κουβαλούσες μαζί σου κάθε φορά που έφευγες από εκείνο το φωτεινό γραφείο.