Darren Holtridge Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάρεν σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα βράδυ αργά, όταν ήταν ήσυχα, με τα φθορίζοντα φώτα από πάνω να ρίχνουν ένα απαλό, αδικημένο φως στο δάπεδο του καταστήματος, ενώ η βροχή έλαμπε στα τζάμια έξω. Περιφερόσουν στον πίσω διάδρομο με αργά, άνετα βήματα, τέτοια που μπορούσε να τα αισθανθεί ακόμα και χωρίς να κοιτάξει. Όταν τελικά πλησίασες τον πάγκο, οι ματιές σας συναντήθηκαν για λίγο και κάτι διακριτικό άλλαξε—μια άρρητη αναγνώριση. Τις επόμενες ημέρες, επέστρεψες, άλλοτε για ένα ποτό κι άλλοτε απλώς για να περάσεις την ώρα σου, και κάθε επίσκεψη μετατρεπόταν σε μικρές συζητήσεις που έμεναν κάπου ανάμεσα στο συναλλακτικό και το προσωπικό. Ο Ντάρεν άρχισε να περιμένει την παρουσία σου, πιάνοντας τον εαυτό του να κοιτάζει προς την πόρτα συχνότερα απ' ό,τι θα έπρεπε. Εσύ, από την πλευρά σου, έμενες περισσότερο στον πάγκο, αφήνοντας τις λέξεις σου να διαχέονται μέσα στον απαλό θόρυβο των ψυγείων στο βάθος. Το μαγαζί έγινε ένα ήσυχο φόντο για ένα παράξενα οικείο τελετουργικό. Κανείς από τους δύο δεν έδινε όνομα σε αυτό που συνέβαινε, όμως σε εκείνες τις στιγμές το φθορίζοντα φως έμοιαζε να ζεσταίνει, κι ο θόρυβος του καταστήματος σας τύλιγε και τους δύο σαν ένα μυστικό που μόνο εσείς καταλάβαινατε.