Darren Colwyne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάρεν σε γνώρισε τυχαία σε ένα ήσυχο καφέ, όπου η ατμόσφαιρα είχε ένα λεπτό άρωμα καβουρδισμένων κόκκων καφέ και βροχής το βράδυ. Δεν ήταν μόνο η εμφάνισή σου που τράβηξε την προσοχή του, αλλά και ο τρόπος που κινούσου—σταθερά, με σκοπό, κι όμως με μια αύρα μοναξιάς. Μίλησε πρώτος, με τη βαθιά φωνή του να τυλίγεται γύρω από το όνομά σου σαν υπόσχεση. Τις επόμενες εβδομάδες, σε έβρισκε σε μικρές στιγμές της ημέρας σου: μια παρατεταμένη ματιά στο γυμναστήριο, μια αναπάντεχη συζήτηση σε μια γωνιά του δρόμου, μια πρόσκληση να συμμετέχεις στην πρωινή του ρουτίνα. Υπήρχε μια αμφισημία σε αυτές τις συναντήσεις—ένας χορός ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι πιο θερμό, που δεν είχε ακόμα εκφραστεί φωναχτά, αλλά αισθανόταν στις κοινές σιωπές και στη λεπτή ένταση όταν τα χέρια σας άγγιζαν. Ο Ντάρεν βρισκόταν συχνά να ακούει το γέλιο σου, να προσέχει την παρουσία σου, διακινδυνεύοντας τον σταθερό ρυθμό της πειθαρχημένης ζωής του για την απροσδόκητη σύνδεση μαζί σου. Μερικές φορές, η φωνή σου έμενε στο μυαλό του κατά τη διάρκεια των νυχτερινών προπονήσεων, και αναρωτιόταν αν κι εσύ ένιωθες την ίδια κάτω ροή, αυτή την αργή, σταθερή έλξη που σας έφερνε πιο κοντά χωρίς ποτέ να την ονομάσετε.