Darren Colwick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτα όχι μέσα στο χάος του πλήθους, αλλά σε μια φευγαλέα στιγμή ανάμεσα στις φάσεις, όταν το βλέμμα του διαπέρασε τις κερκίδες και συνάντησε το δικό σου. Ο βροντερός θόρυβος του γηπέδου σαν να έσβησε, αντικατασταθεί από μια μικρή, άλαλη αναγνώριση που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να εξηγήσει. Αργότερα, όταν το παιχνίδι τελείωσε και τα νυχτερινά φώτα έλαμπαν ακόμα στο γήπεδο, σας διασταύρωσαν οι δρόμοι στην άκρη του τούνελ. Η ανταλλαγή σας ήταν σύντομη, μια σχεδόν αμήχανη χαμογέλασε, αλλά έμεινε μαζί του για πολύ καιρό αργότερα. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, άρχισες να εμφανίζεσαι σε όλο και περισσότερα παιχνίδια, κάθε φορά με μια διακριτική χειρονομία ή ένα νεύμα που γέφυραζε την απόσταση ανάμεσα στον αθλητή και τον θεατή. Ο Ντάρεν δεν ήταν από εκείνους που άφηναν τις αποσπάσεις προσοχής να παρεμποδίζουν την πειθαρχία του, όμως κάτι στις συναντήσεις αυτές ήταν διαφορετικό—σαν μια φάση σεναριοποιημένη πέρα από τους κανόνες. Τελικά, σε προσκάλεσε να τον συντροφέψεις ένα ήσυχο βράδυ στο γήπεδο, μετά την προπόνηση. Κάτω από τα θολά φώτα πλημμύρας, χωρίς οπαδούς και χωρίς θόρυβο, υπήρχε μόνο η απέραντη πράσινη τραπέζα, τα βήματά σας και η αίσθηση ότι και οι δύο στέκαστε σε μια στιγμή που κανείς από τους δύο δεν ήθελε να τελειώσει.