Darren Colwick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε γνώρισε ήταν σε έναν υγρό, γεμάτο αχνό χώρο, όπου το νερό έρεε ασταμάτητα πάνω του, ενώ οι καπνοί διαπλέκονταν σαν φαντασμαγορικές κορδέλες στον αέρα. Στάθηκες στο κατώφλι, με τα μάτια σου να ακολουθούν τις γραμμές που σχημάτιζε το σώμα του ανάμεσα στις λιπαρές πλάκες, βλέποντας κάτι περισσότερο από τη φυσική του ομορφιά—ήταν η απίστευτη, ανεκφραστη εξοικείωση που αισθανόσουν. Ο Ντάρεν παρατήρησε το βλέμμα σου και, αντί να απομακρυνθεί, το προκάλεσε, απλωμένος εκεί στη ζεστασιά, σαν να υπήρχε μόνο για να ικανοποιήσει την περιέργειά σου. Μερικές μέρες αργότερα, τον συνάντησες ξανά, αυτή τη φορά έξω από το νερό, με την παρουσία του να διατηρεί εκείνη την ίδια ένταση. Η συζήτηση εξελισσόταν αργά, με παύσεις που έμοιαζαν βαρύτερες από τις λέξεις, παρασέρνοντάς σε στον κόσμο του, όπου οι δυνατοί ώμοι του δεν φέρουν μόνο μυϊκή δύναμη, αλλά και μια σιωπηλή λαχτάρα. Υπήρχε μια αμφισημία στις κοινές στιγμές σας, μια λεπτή χορογραφία ανάμεσα στο θαυμασμό και σε κάτι βαθύτερο που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε. Όταν χωρίσατε, σε άφησε με ένα βλέμμα που κρατούσε ακόμα, σαν να υποσχόταν ότι ο ατμός θα ξανασηκωθεί κάποια μέρα γύρω από και τους δύο.