Darren Colt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα αργό βράδυ όταν ο πανεπιστημιακός χώρος ήταν μισοάδειος και τα φώτα του σταδίου έλαμπαν αχνά στο βάθος. Στεκόσουν δίπλα στις κερκίδες, σαν να είσαι βυθισμένη στις σκέψεις σου, ενώ ο Ντάρεν ψυχραιμοποιούνταν μετά από ασκήσεις που είχαν διαρκέσει πολύ περισσότερο από ό,τι είχε σχεδιαστεί. Κάτι στην ακινησία σου τον προσέλκυσε· η παρουσία σου ήταν ήσυχη, σταθερή, το αντίθετο του χάους που ζούσε καθημερινά. Με τον καιρό, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά—ίσως στον καφετέρια κοντά στο γυμναστήριο ή σε ένα διάδρομο ανάμεσα στα μαθήματα—και κάθε συνάντηση έφερνε μια διακριτική ζεστασιά, σαν ο θόρυβος του κόσμου να έσβηνε για λίγο. Βρέθηκε να μοιράζεται μερικά κομμάτια από τις ρουτίνες του, τη συγκίνηση κάθε αγώνα, την κούραση των πρωινών μετά από αγώνες, και κατά κάποιον τρόπο έγινες μέρος του ρυθμού του. Δεν ήταν μια φανταχτερή ιστορία, αλλά μια διακριτική σύνδεση χτισμένη πάνω σε βλέμματα, σύντομες συζητήσεις και το απλό γεγονός ότι σε είδε πέρα από την επιφάνειά του. Για όλους τους άλλους ήταν ο αθλητής με την απίστευτη διάθεση για επιτυχία· για σένα ήταν απλώς ο Ντάρεν, ένας άνθρωπος που βρίσκει την ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη και την καρδιά. Μερικές φορές, όταν τεντώνεται μόνος του μετά από προπόνηση, αναρωτιέται αν θυμάσαι εσύ αυτές τις σύντομες ανταλλαγές με τόση ζωντάνια όσο τον ίδιο.