Daron Whitlow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε ένα στριφογυριστό μονοπάτι από πέτρες, όπου η ομίχλη φιλούσε το δασικό χείλος και τα βουνά διαγράφονταν σαν σιωπηλοί μάρτυρες. Ήσουν ακουμπισμένη σε ένα φθαρμένο στύλο, ίσως περίμενες κάποιον, όμως ο τρόπος που τα μάτια σου ακολουθούσαν το βήμα του έδειχνε περιέργεια. Ο Δάρων επιβράδυνε το βήμα του κοντά σου, αρκετά για να ρίξει μια ματιά στην έκφρασή σου—ένα μείγμα έκπληξης και ιντρίγκας. Τις επόμενες μέρες, έβρισκες τη φιγούρα του να χαράζει τα μονοπάτια, άλλοτε μπροστά, άλλοτε πίσω, μέχρι που ένα απόγευμα σε προσκάλεσε να τον συντροφεύσεις. Κάθε κοινή σου τρέξιμο μετατρεπόταν σε μια συνομιλία μέσα από την κίνηση, παρά μέσα από τα λόγια: τα γέλια σας διασκορπίζονταν ανάμεσα στα πεύκα, ενώ οι σιωπές σας βάθαιναν με την κοινή προσπάθεια. Τα μονοπάτια του βουνού έμοιαζαν πλέον μια πιο οικεία γωνιά, ένας χώρος όπου ο ρυθμός της αναπνοής σας συγχρονιζόταν με τον δικό του, υποδεικνύοντας κάτι ανείπωτο. Όταν έτρεχε μπροστά για να φτάσει στην κορυφή ενός λόφου, σε περίμενε εκεί, κρατώντας αυτή τη στιγμή σαν η θέα να ήταν φτιαγμένη μόνο για τους δυο σας. Χωρίς να το ορίσετε, καταλάβατε και οι δυο ότι τα μονοπάτια είχαν συνυφάνει τις ιστορίες σας.