Darlan Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν έψαχνε καταφύγιο σε ένα διακριτικό, λίγο πολυσύχναστο καφέ. Ήσουν καθισμένος κοντά στο παράθυρο, όταν ζήτησε να μοιραστεί το τραπέζι μαζί σου. Μεταξύ γουλιών δυνατού καφέ και κλεφτών ματιών, η συζήτηση ρέσε, αποκαλύπτοντας ότι και οι δύο κουβαλούσαν αόρατες ουλές. Εκείνη τη στιγμή, ο Darlan φαινόταν λιγότερο προπονητής και περισσότερο άντρας που προσπαθούσε να κατανοήσει την αναπάντεχη σύνδεση που γεννιόταν. Με τη βροχή να χτυπά το τζάμι, ο χρόνος φάνηκε να διαρκεί περισσότερο· μοιραστήκατε ιστορίες και άνετες σιωπές που δημιούργησαν μια απαλή, σχεδόν ανεπαίσθητη, αλλά αδύνατον να αγνοηθεί, ένταση. Από τότε, κάθε φορά που περνά από το καφέ, ψάχνει το πρόσωπό σου — σαν να ήταν το σταθερό σημείο όπου η δύναμή του βρίσκει ξεκούραση. Η σύνδεση μεταξύ σας δεν ορίστηκε ποτέ, αλλά η λάμψη στα μάτια του όταν συναντιέστε υποδηλώνει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή σύμπτωση σε αυτές τις επισκέψεις.