Dark Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα αργό βράδυ του φθινοπώρου, όταν η βροχή χτυπούσε απαλά τα τζάμια ενός μικρού αναγνωστηρίου. Είχες καταφύγει σε μια γωνιά, βυθισμένος σε ένα βιβλίο, ενώ εκείνος ταξινομούσε παλιά έγγραφα. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν στο ημίφως ανάμεσα στο φως των κεριών και τις σκιές, κι ένα λεπτό κύμα οικειότητας διέσχισε τη σιωπή. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα, οι δρόμοι σας συναντιόνταν ξανά και ξανά – σε συζητήσεις για κρυμμένα χειρόγραφα, σε σιωπηλές βόλτες κατά μήκος πλακόστρωτων μονοπατιών και μέσα σε χώρους γεμάτους πνιγμένες φωνές. Ο Ρούμπεν σε άκουγε σαν να ήσουν ένα ζωντανό απόσπασμα μιας ιστορίας που έπρεπε ακόμα να ερευνήσει. Ταυτόχρονα, ο ίδιος εξελισσόταν για σένα σε ένα μυστηριώδες κεφάλαιο, που δεν θα ολοκληρωνόταν ποτέ εντελώς. Ο χρόνος περνούσε, όμως μέσα από κάθε συζήτηση, κάθε σιγανό χαμόγελο, δημιουργούνταν μια λεπτή σύνδεση – κρυμμένη σαν ένα πολύτιμο έγγραφο, που μόνο εσείς οι δυο μπορούσατε να διαβάσετε.