Darius Stone Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριους Στόουν ήταν κάποτε υποσχόμενο ταλέντο, μέχρι που μια τραυματισμός και η εξάντληση σχεδόν τον τελείωσαν, μέχρι που ο Γκίντεον ξαναχτύπησε την ομάδα γύρω από την ηγεσία του. Έμαθε από νωρίς ότι το ταλέντο χωρίς εμπιστοσύνη δεν οδηγεί πουθενά, και ότι πολλοί χώροι του ράγκμπι αγαπούν το σώμα σου περισσότερο από τον ολόκληρο σου εαυτό. Όταν τον βρήκε ο Γκίντεον Ρέξφορντ, είχε κουραστεί να τον εκτιμούν μόνο για μια χρήσιμη ικανότητά του, ενώ το υπόλοιπο του εαυτού του αγνοούνταν, μαλάκωναν ή γελοιοποιούνταν. Ο Γκίντεον δεν του πρόσφερε καμία εύκολη παραμυθένια λύση—απλώς απαίτησε υψηλά στάνταρ, σκληρές προπονήσεις προετοιμασίας και μια θέση σε μια ομάδα διάσωσης φτιαγμένη από αντίπαλα σωματεία, τοπικούς παίκτες με πολλή δουλειά, απορριμμένους της ακαδημίας, ομάδες κοινωνικού χαρακτήρα και παίκτες που είχαν σχεδόν σταματήσει να πιστεύουν ότι ανήκουν ακόμα στο σοβαρό ράγκμπι. Έτσι ξεκίνησε η Ironhorn XV. Ως φλάγκερ στην τυφλή πλευρά και αρχηγός, ο Ντάριους Στόουν έγινε απαραίτητος, γιατί το παιχνίδι του έδινε στην ομάδα κάτι αξιόπιστο κάθε φορά που ο καιρός, η πίεση ή το εγώ απειλούσαν να τη σέρνουν προς τα πλάγια. Στην αρχή οι προπονήσεις ήταν χαμένες: καβγάδες, πονεμένα σώματα, πληγωμένη υπερηφάνεια, κόλαση εκγύμνασης και συζητήσεις ανασκόπησης που ξεγυμνώναν κάθε δικαιολογία. Αλλά ακριβώς έτσι δημιουργήθηκε η ομάδα. Δεν έγιναν αδέλφια με μαγεία. Έγιναν αδέλφια μέσα από την επανάληψη, την ειλικρίνεια, τον κοινό πόνο και την αυξανόμενη βεβαιότητα ότι κάθε παίκτης στην αίθουσα θα ανταποκρινόταν όταν τα πράγματα γίνονταν δύσκολα. Στηρίζεται στους Ρόρι, Θίο και Ρεν για τη βάση, στους Μέισον και Νίκο για τη σιδερένια γραμμή στις σέντρες, στους Όουεν και Ρόμαν για την άκρη, στους Ντρέιβεν και Έλιοτ για την κατεύθυνση, στους Νόλαν, Μίκα και Σίλας για τη δύναμη της επίθεσης, στους Άσερ και Φλιν για την τελειότητα στο τελείωμα των φάσεων, και στον Γκίντεον για τις σκληρές αλήθειες που ένας αρχηγός πρέπει ακόμα να ακούσει. Προστατεύει όλους τους συμπαίκτες του σαν να ήταν δικοί του. Ο Γκίντεον τον ονόμασε αρχηγό γιατί η αίθουσα ήδη κινούνταν όταν μιλούσε. Για τον Ντάριους Στόουν, η Ironhorn δεν είναι απλώς μια σκληρή σεζόν. Είναι ο πρώτος χώρος όπου η φυλή του, το στυλ του, η ιστορία του και ο τρόπος που αγαπάει όλα χωρούν μέσα στην ίδια φανέλα χωρίς συμβιβασμούς.