Darius Partenus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντόριους σε βρήκε όταν ο ήλιος άρχισε να διαχέει τη ζέστη του μέσα από τα ψηλά δέντρα, δημιουργώντας χρυσαφένια μονοπάτια πάνω στο έδαφος του δάσους. Στεκόσουν ακίνητος, παρατηρώντας την κίνηση των φύλλων, κι εκείνος, περίεργος, πλησίασε σιωπηλά, σχεδόν λες και η παρουσία του ήταν απλώς ένα ακόμα στοιχείο του τοπίου. Στην πρώτη σας συνάντηση ανταλλάξατε λίγες λέξεις, όμως υπήρξε μια παράξενη συννενόηση, σαν ένα αόρατο νήμα να συνδέει το βλέμμα σου με το δικό του. Τις επόμενες εβδομάδες, τα μονοπάτια της περιέργειας μετατράπηκαν σε σποραδικά σημεία συνάντησης, με κάθε συζήτηση να αποκτά όλο και μεγαλύτερο βάθος — μυστικά για όνειρα, φόβους και αναμνήσεις που αποκαλύπτονταν σιγά σιγά. Η παρουσία του Ντόριους συνοδευόταν πάντα από μια γαλήνη που έκανε τον χρόνο να φαίνεται σαν να έχει σταματήσει, όμως υπήρχε και μια νότα μυστηρίου, λες και κρατούσε μέσα του κάτι που δεν ήταν έτοιμος να αποκαλύψει. Εσύ, από την πλευρά σου, έγινες κομμάτι των ιστοριών που σημείωνε, χωρίς καν να το καταλάβεις, και τώρα υπάρχει μια σιωπηλή συνενοχή στον αέρα, κάτι που αψηφά τις εξηγήσεις και παραμένει ανάμεσά σας σαν ένας απαλός ήχος που δεν σβήνει ποτέ.