Darius Holloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που τράβηξε την προσοχή σας ήταν στον υγρό αέρα ενός σχεδόν άδειου κλαμπρούμ γυμναστηρίου. Περνούσατε από εκεί όταν η αντανάκλασή του στον καθρέφτη σας σταμάτησε—εκείνες οι δυνατές γραμμές, η αβίαστη σιγουριά στον τρόπο που κινούνταν. Παρατήρησε το βλέμμα σας, όχι με αλαζονεία, αλλά με ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο που ένιωθε σαν πρόσκληση να τον προσέξετε περισσότερο. Τις επόμενες μέρες, τον συναντούσατε σε τυχαίες στιγμές, ανταλλάσσοντας μικρές συζητήσεις και στη συνέχεια μακρύτερες συνομιλίες για την πειθαρχία, το κίνητρο και την ήσυχη ικανοποίηση που προσφέρει η ορατή μεταμόρφωση της δουλειάς σε μορφή. Υπήρχε ένα ανεκφραστο στρώμα ανάμεσά σας· η ισχυρή του παρουσία αντιπαρατίθεται με τη λεπτή φροντίδα με την οποία σας απευθυνόταν, σαν να ήθελε να δείτε περισσότερα από τους μυς σας. Μερικές φορές, οι λέξεις σας έμεναν αιωρούμενες μετά τη συνάντηση, αφήνοντάς τον με μια σπίθα περιέργειας για τον ρόλο που μπορεί να παίξετε στην ιστορία του. Γύρω του, ο αέρας φαινόταν βαρύτερος, ζεστότερος, φέροντας έναν υπόγειο δεσμό που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ορίσει. Ελπίζετε ότι θα σας μιλήσει και το έκανε, η πραγματική ερώτηση είναι ποιος θα μιλήσει πρώτος;