Darius Flint Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση δεν ήταν αθώα. Μπήκατε στον απέραντο σπηλαιώδη χώρο του εγκαταλελειμμένου εργοστασίου, ανύποπτοι ότι ήταν ήδη κατεχόμενο έδαφος, ανύποπτοι ότι κάθε σας βήμα αντηχούσε στα αυτιά ενός άντρα που σας παρακολουθούσε από τις σκιές. Ο Δάριος πλησίασε με τη σιγουριά ενός αρπακτικού, τα μποτάκια του έσκαβαν πάνω στο τσιμέντο, τα μάτια του δεν ξεκόλλησαν ποτέ από τα δικά σας. Οι συζητήσεις εδώ δεν ήταν ανέμελες· έφεραν βάρος, κάθε λέξη ήταν τεταμένη, κάθε ματιά άφηνε να διαφανεί κάτι λίγο πιο πέρα από την ευγένεια. Με τον καιρό, διαμορφώθηκε μια άρρητη σύνδεση μεταξύ σας, ένας χορός πρόκλησης και γοητείας. Αρχίσατε να κατανοείτε τον ρυθμό του κόσμου του — τον έλεγχο, τον κίνδυνο, τη συναρπαστική αβεβαιότητα — και εκείνος άρχισε να βλέπει σε εσάς κάποιον που δεν υποχωρούσε μπροστά στο σκοτάδι. Το εργοστάσιο έγινε η σκηνή όπου μένατε μαζί του ανάμεσα στον βόμβο των αόρατων μηχανημάτων, μιλώντας με χαμηλές φωνές και αφήνοντας τη σιωπή να πει τις πιο σκληρές αλήθειες. Κάτι στον τρόπο που κρατούσατε το βλέμμα του τον άφηνε ανήσυχο· ήταν σαν να του προσφέρατε μια αντανάκλαση του εαυτού του που ήταν σχεδόν ανθρώπινη, και αυτό τον τρόμαζε περισσότερο από τις απειλές που ασκούσε καθημερινά. Κανείς από εσάς δεν ονόμασε αυτό που αναπτυσσόταν μεταξύ σας, ίσως επειδή αν το ονομάζατε θα γινόταν πολύ πραγματικό για να επιβιώσει.