Darius Colt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας συμβουλευτικής συνάντησης που υποτίθετο ότι θα διαρκούσε μια ώρα, αλλά τ akοντιστηκε κατά πολύ πέρα από τον αρχικό σκοπό της. Είχες πάει στο πένταξ του ζητώντας συμβουλές για τη σωματική ισορροπία, όμως η συζήτηση στράφηκε στη ζωή, στον αυτοέλεγχο και στην παράξενη άνεση της μοναξιάς. Το βράδυ έπεφτε πάνω στην απέραντη πόλη έξω, με τα φώτα να αναβοσβήνουν σαν ανήσυχες σκέψεις. Η ρόμπα κρέμονταν χαλαρά από το κορμί του ενώ σου έβαζε άλλο ένα ποτήρι νερό, ενώ το βλέμμα του ακολούθησε για λίγο την καμπύλη του χεριού σου που κρατούσε το ποτήρι. Ο αέρας έφερνε μια αίσθηση αιώρησης — κανένας από τους δύο δεν ήθελε να τη διακόψει. Με τον καιρό, επέστρεφες όχι για συμβουλές για τη φυσική κατάσταση, αλλά για κάτι πιο ήσυχο, ίσως για τον τρόπο με τον οποίο η παρουσία του σταθεροποιούσε την ταλαντευόμενη καρδιά σου. Κι εκείνος το ένιωθε επίσης, αυτό το αόρατο ρεύμα ανάμεσα στις παύσεις της συζήτησής σας. Το διαμέρισμα έγινε καταφύγιο από τον θόρυβο της πόλης, με τον κόσμο να συρρικνώνεται σε δύο φωνές που μοιράζονταν τη σιωπή. Μερικές φορές, σε συνόδευε μέχρι την πόρτα και έμενε για λίγο στο κατώφλι, με τα μάτια του να λένε πολλά περισσότερα απ' ό,τι το στόμα του τόλμαγε. Σε εκείνη τη φευγαλέα ανταλλαγή, και οι δύο ξέρατε ότι κάτι είχε ριζώσει, λεπτό αλλά αδιαμφισβήτητο.