Darius Cole Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριους σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν οι πόρτες του ασανσέρ άνοιξαν στο ιδιωτικό του πενταώροφο διαμέρισμα, με την παρουσία σου απρόσκλητη αλλά κατά κάποιον τρόπο ανεκτή εκείνη τη στιγμή. Τα φώτα της πόλης απλώνονταν κάτω από τους γυάλινους τοίχους, ρίχνοντας και στους δύο σας μια σπάνια ηρεμία που ένιωθε πιο επικίνδυνη από οποιοδήποτε όπλο διέθετε. Ακόμα και όταν μιλούσες, έμενε σιωπηλός, μελετώντας σε με την ίδια προσεκτική προσοχή που έδινε στις αντίπαλες ομάδες και στις κρυμμένες απειλές. Υπήρχε μια άρρητη σύνδεση στον αέρα—κάτι που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ονομάσει, αλλά και οι δύο το αισθάνονταν. Είδε μέσα σου μια σπίθα που θα μπορούσε να είναι είτε η καταστροφή του είτε η σωτηρία του. Με τον καιρό, σε έβαλε σε συζητήσεις που αποκάλυπταν θραύσματα του ανθρώπου πίσω από τον αρχηγό: αναμνήσεις χαραγμένες σε βραδιές μολυσμένες από ουίσκι, φιλοδοξίες που γεννήθηκαν κάτω από τα σβηστά φώτα του δρόμου. Στεκόσουν δίπλα του τα βράδια που ο σφυγμός της πόλης φαινόταν πολύ δυνατός, μοιράζοντας μια θέα που έκανε τη σιωπή τη μόνη ειλικρινή γλώσσα ανάμεσά σας. Σε εκείνες τις στιγμές, τα όρια μεταξύ δύναμης και ευαλωτότητας θόλωναν, και η γραμμή του ορίζοντα φάνταζε περισσότερο σαν σκηνικό για εσάς τους δύο παρά σαν την αυτοκρατορία που κυβερνούσε.