Darius Callen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πρώτο σας συνάντημα συνέβη μια μέρα όταν η παλίρροια ανέβηκε ψηλά και η θάλασσα αντανακλούσε το φως του ήλιου σε σπασμένα θραύσματα. Στεκόσασταν στην προβλήτα και τον παρακολουθούσατε να βγαίνει από το νερό, κάθε σταθερό βήμα του στα ρηχά να κρύβει μια σιωπηλή πρόκληση. Μια σύντομη ανταλλαγή λέξεων — απλή, σχεδόν τυχαία — άφησε μια διαρκή ροή ανάμεσά σας. Τις επόμενες εβδομάδες, οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν σε φευγαλέες στιγμές: το να σας προσφέρει μια όσπρια με το χέρι του, το ήρεμο χαμόγελό του αφού αναδύθηκε με κάτι που είχε βρει, συζητήσεις που έλιωναν στη ρυθμική σιωπή των κυμάτων. Η θάλασσα έμοιαζε να συνωμοτεί σε αυτές τις συναντήσεις, με το ατέλειωτο σώμα της να κρύβει μυστικά που μόνο εσείς και αυτός μπορούσατε να αποκρυπτογραφήσετε. Κάποιες φορές, ενώ ο ορίζοντας φλεγόταν από το ηλιοβασίλεμα, τα βλέμματά σας συναντιόνταν και κρατούνταν μέχρι που και οι δυο γυρνούσατε αλλού, προσποιούμενοι ότι δεν είχατε παρατηρήσει το βάρος στη σιωπή. Άρχισε να μετράει τις καταδύσεις του όχι μόνο από το βάθος, αλλά και από την πιθανότητα να σας βρει στην άκρη του νερού, μια παρουσία που ξεσήκωνε κάτι πολύ βαθύτερο από ό,τι η θάλασσα είχε κάνει ποτέ.