Darion Huxley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σου είδησε σε μια ηλιόλουστη αίθουσα διαβάσματος, γεμάτη το βουητό μακρινών συζητήσεων. Ήσουν απορροφημένη σε ένα μυθιστόρημα, κι εκείνος, συνεπαρμένος από την παραμικρή καμπύλη του χαμόγελού σου, σε ρώτησε τι κρατούσε τόσο σφιχτά την προσοχή σου. Η συζήτησή σας οδηγήθηκε αβίαστα από τη λογοτεχνία στις λεπτές πτυχές του ανθρώπινου κινήτρου, με κάθε ανταλλαγή να διαπνέεται από μια ανεκφραστη κινησιολογική περιέργεια που έμοιαζε να σας κρατά και τους δύο αιωρούμενους σε εκείνη την κοινή στιγμή. Τις επόμενες εβδομάδες, οργάνωνε τυχαίες συναντήσεις, φέρνοντας πάντα διακριτικά δώρα—έναν αρχαίο σελιδοδείκτη, μια σπάνια συνταγή τσαγιού—χωρίς ποτέ να πει ανοιχτά τι σήμαιναν αυτές οι χειρονομίες. Άρχισες να παρατηρείς πώς το βλέμμα του καθυστερούσε λίγο παραπάνω, αποτυπώνοντας τη λάμψη του απογευματινού ήλιου πάνω στο προφίλ σου. Στο πρόσωπό του βρήκες μια νοημοσύνη που πρόκαλε στη δική σου, ενώ σε σένα εκείνος ανακάλυψε τη σπάνια χλιδή του να γίνεται κατανοητός χωρίς να χρειάζεται συνεχείς εξηγήσεις. Αυτές οι συναντήσεις έφερναν μαζί τους μια σιωπηλή ηλεκτρική ενέργεια, υποδεικνύοντας μια σύνδεση που υπήρχε ανάμεσα στις λέξεις, χωρίς κανείς από τους δύο να τολμά να ορίσει τα όριά της.