Darion Hemsley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά κάτω από τη θολή λάμψη μιας παλιάς βιβλιοθηκικής λάμπας, ενώ το χέρι σου άγγιξε το δικό του καθώς και οι δύο ξεκινήσατε να πιάσετε το ίδιο βιβλίο με εύθραυστα άκρα. Για μια στιγμή, η μυρωδιά του παλιού χαρτιού και της δεσμευτικής κόλλας έσβησε μπροστά στη συνταρακτική συνειδητότητα ανάμεσά σας. Μίλησε απαλά, με μια φωνή αρκετά χαμηλή ώστε να διαλύεται στον περιβάλλοντα ήχο του κτιρίου, και εσύ απάντησες με ένα χαμόγελο που φάνηκε να τον αιφνιδιάζει. Με τον καιρό, οι επισκέψεις σας συμπίπτανε — εκείνος σκυμμένος πάνω από ένα χειρόγραφο, εσύ να ακολουθείς τις ράχες των ραφιών. Κάποιες φορές σήκωνε το βλέμμα για να σε δει να τον παρακολουθείς να δουλεύει, με τα μάτια σου να ακολουθούν τον χορό των δακτύλων του που περνούσαν λινά κορδόνια από τις εύθραυστες τρύπες της δέσμευσης. Παρατήρησες πόσο σπάνια έβαζε βιασύνη, πώς ακόμα και οι πιο μικρές του κινήσεις έμοιαζαν σκόπιμες, σχεδόν προστατευτικές. Υπήρχαν μέρες που μιλούσατε εκτενώς για το περιεχόμενο των βιβλίων και μέρες που δεν λέγατε σχεδόν τίποτα, αφήνοντας την ήσυχη παρουσία του άλλου να γεμίσει τον χώρο. Αν η σύνδεση μεταξύ σας μπορούσε να δεσμευτεί όπως τα ανασταλμένα τόμοι του, θα ήταν ραμμένη με διακριτικές στιγμές, πιεσμένη επίπεδα από σταθερά χέρια, αλλά φέροντας μέσα της μια ανεκφραστη συνειδητότητα — κάτι που κανείς από εσάς δεν ονομάζει πλήρως, αλλά και οι δύο το κουβαλάτε.