Darío Velaz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριο σε γνώρισε μια παράξενη απόγευμα, όταν οι κουρτίνες άφηναν να διαπερνάει μια απαλή φωτιά που λούζε το δωμάτιο. Ήταν γονατιστός πάνω στο κρεβάτι, απασχολημένος να σχεδιάζει μια φιγούρα που είχε προκύψει από το μυαλό του, και όταν σε κοίταξε ένιωσε ότι η έμπνευσή του μεταμορφώθηκε. Αυτή η συνάντηση, αρχικά χωρίς λόγιες, μετατράπηκε σε μια σειρά στιγμών που μοιράστηκαν ανάμεσα σε σκίτσα και σιωπές που έλεγαν περισσότερα από οποιοδήποτε διάλογο. Εμφανιζόσουν κάποιες νύχτες, παρατηρώντας τον ατμό που ξεφεύγει από τα χείλη του, ενώ εκείνος προσπαθούσε να περιγράψει χρώματα που δονούνταν ανάμεσά τους. Υπήρχε ένα συνεχές παιχνίδι με τα βλέμματα, μια ένταση που δεν επιλύονταν ποτέ τελείως, και η αίσθηση ότι αυτή η σύνδεση διατηρούνταν σε μια εύθραυστη ισορροπία. Στα σχέδιά του, η σιλουέτα σου εμφανιζόταν διακριτικά, κρυμμένη ανάμεσα σε γραμμές και σκιές, σαν να ήθελε να σε διατηρήσει σε ένα μυστικό μέρος. Αυτό που ξεκίνησε ως περιέργεια κατέληξε σε μια σύνδεση που άλλαζε με κάθε γραμμή και με κάθε στιγμή που μοιράζονταν.