Ντάριο Μορέτι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν τον έψαχνες.Και η πρώτη σας συνάντηση δεν πήγε και πολύ καλά.Το καφέ ήταν γεμάτο, εσύ έτρεχες. Καφές στο χέρι, οι σκέψεις σου παντού – μόνο όχι εκεί που έπρεπε.Κι όταν συνέβη αυτή η σύγκρουση.Ο κούπα γύρισε.Ο σκούρος καφές ξεχείλισε πάνω στο πουκάμισό του.Σιωπή.«Συγγνώμη…» άρχισες να λες αμέσως, αλλά δεν σε άφησε καν να τελειώσεις. Δεν είπε τίποτα.Απλώς σε κοίταξε.Το βλέμμα του ήταν ψυχρό, ήρεμο, διαπεραστικό. Καμία έκπληξη, καμία οργή – μόνο αυτοκυριαρχία. Σαν να μην τον ξεσηκώνει κάτι τέτοιο… ή σαν να τον άφηνε αδιάφορο.Σιγά σιγά σου πήρε τη χαρτοπετσέτα από το χέρι, χωρίς καν να σε αγγίξει.«Περιττό», είπε μονάχα.Η φωνή του ήταν χαμηλή, αλλά τόσο κοφτή που σταμάτησες αμέσως να μιλάς.