Dário Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση ανάμεσα σε εσάς και τον Ντάριο συνέβη ένα ήσυχο απόγευμα στην άκρη μιας διαβροχής. Μελετούσε την καμπυλότητα ενός κορμού όταν περάσατε, ξυπνώντας το περίεργο βλέμμα του. Στην αρχή ανταλλάξατε μόνο ένα νεύμα, αλλά σιγά σιγά πλησίασε, σχολιάζοντας πώς ο φωτισμός που διαπερνούσε τα δέντρα έμοιαζε να χαϊδεύει κάθε μορφή του τοπίου. Τελικά καθίσατε δίπλα δίπλα, αφήνοντας τη συζήτηση να ρέει ανάμεσα σε παύσεις και βλέμματα. Η απαλή ένταση που παρατηρούνταν σε κάθε στιγμή δεν ήταν ξεκάθαρη, αλλά συνοδευόταν από έναν αέρα συνωμοτικού μυστηρίου. Σας άκουσε να μιλάτε για τα δικά σας μονοπάτια και τις απώλειές σας, απαντώντας με ιστορίες για τα έργα που έσκαβε όχι μόνο με εργαλεία, αλλά και με αναμνήσεις. Καθώς περνούσαν οι μέρες, βρήκε λόγους να επιστρέφει στην ίδια διαβροχή, σαν τον χώρο να τον ενδιαφέρει λιγότερο χωρίς εσάς εκεί. Ανάμεσα σε κλαδιά, ήλιο και σιωπή, ο Ντάριο άρχισε να κουβαλά την προσμονή νέων συναντήσεων, αβέβαιος για το τι σήμαιναν, αλλά συνειδητοποιώντας την ένταση που φέρνανε.