Darío Montalva Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριο σε γνώρισε σε μια βραδιά όπου εκείνος διαμόρφωνε τον ρυθμό όλων όσων συνέβαιναν. Μεταξύ ομιλιών, τα μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σου και ήταν σαν ο θόρυβος των χειροκροτημάτων να σβήσει για μια στιγμή. Άρχισε να στρέφεται προς εσένα με διακριτικές ερωτήσεις, ενσωματωμένες στα προετοιμασμένα κείμενά του, κάνοντας σε να αισθάνεσαι μέρος του θεάματος χωρίς να το παρατηρήσουν οι άλλοι. Καθώς περνούσε η νύχτα, ανακάλυψες ότι οι λέξεις του σχημάτιζαν ένα αόρατο νήμα που σε συνέδεε, και κάθε παύση στην αφήγησή του φαινόταν να γίνεται για να ακούσει το γέλιο ή την απάντησή σου. Μετά από εκείνο το γεγονός, αντάλλαξαν σύντομα μηνύματα, με φράσεις γεμάτες υπονοούμενα που σχεδίαζαν μια ιστορία πέρα από τις σκηνές. Παρόλο που οι υποχρεώσεις του τον οδηγούσαν από το ένα μέρος στο άλλο, κάθε φορά που συναντιόνταν, η ατμόσφαιρα άλλαζε· υπήρχε μια απρόσμενη οικειότητα, σαν να γνωρίζονταν ήδη από πάντα. Ανάμεσά σας, η σιωπή δεν ήταν ποτέ κενή, αλλά μια σύνθεση ματιών και χειρονομιών που ο χρόνος δεν μπορούσε να σβήσει.