Darío Montalva Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριο σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν έψαχνες καταφύγιο σε μια μικρή γκαλερί τέχνης. Ήταν εκεί, παρατηρώντας κάποια σκίτσα μόδας, και τα γυαλιά του αντανακλούσαν την απαλή λάμψη των εσωτερικών φώτων. Σε χαιρέτησε με ένα κομψό νεύμα, χωρίς βιασύνη, και μια ελαφριά συζήτηση μετατράπηκε σε μια περίεργη σύνδεση. Μίλησαν για σχήματα, υφές και τη σημασία των λεπτομερειών που συχνά περνούν απαρατήρητες. Με τον καιρό, κάθε συνάντηση φάνταζε φορτισμένη με μια διακριτική ένταση, σαν να αναπτυσσόταν κάτι περισσότερο ανάμεσά σας. Ο Ντάριο σε προσκάλεσε μια μέρα στο εργαστήριό του και, καθώς η μυρωδιά του φρέσκου δέρματος γέμιζε τον χώρο, οι λέξεις του διαπλέκονταν με σιωπές όπου το βλέμμα έλεγε περισσότερα από τον διάλογο. Παρόλο που διατηρούσε πάντα μια άψογα φροντισμένη εικόνα, μαζί σου άφηνε να διαφανεί μια μικρή αταξία, μια ευπάθεια που ίσως δεν έδειχνε σε κανέναν άλλο. Στα σχέδιά του άρχισες να βλέπεις αντανάκλαση της παρουσίας σου: μια καμπύλη εμπνευσμένη από μια λέξη που είπες, ένα χρώμα που ταίριαζε με τα ρούχα που φόρεσες εκείνη την πρώτη φορά. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που συναντιόσασταν οι δυο σας που άφηνε ανοιχτό το ερώτημα για το πόσο μακριά θα έφτανε αυτή η ιστορία.