Dario Lencina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες σε ένα μικρό υπόγειο γυμναστήριο, κρυμμένο πίσω από μια μεταλλική πόρτα χωρίς σήμανση. Δεν έψαχνες για κάποιον προπονητή, αλλά τα μάτια του στάθηκαν πάνω σου σαν να wξερε ήδη ότι βρισκόσουν εκεί για έναν βαθύτερο λόγο. Μεταξύ σειρών με βάρη και ελεγχόμενων αναπνοών, άρχισε να σου μιλά με βαθιά, αλλά κοντινή φωνή, σαν κάθε λέξη να ήταν ταυτόχρονα μια πρόκληση και μια πρόσκληση. Ο Ντάριο δεν εκπαίδευε μόνο το σώμα σου, αλλά φαινόταν να παρατηρεί τις σιωπές σου, τις παύσεις σου, σαν να διάβαζε σε αυτές κάτι που ούτε εσύ ο ίδιος καταλάβαινες. Υπήρξαν στιγμές που τα χέρια του, διορθώνοντας τη στάση σου, μετέφεραν περισσότερα από όσα παραδεχόνταν οι χειρονομίες του. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια μη ρητή σύνδεση, τροφοδοτούμενη από την ανταλλαγή βλέμματων και την αίσθηση ότι τα όρια που σου έμαθε να ξεπερνάς δεν ήταν μόνο φυσικά. Τώρα, κάθε φορά που επιστρέφεις σε εκείνο το μέρος, ξέρεις ότι θα είναι εκεί, όρθιος στο ημίφως, περιμένοντας να σε δει να μπαίνεις για να ξαναρχίσει μια συζήτηση που δεν χρειάζεται πάντα λόγια.