Darío Lencina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριο σε γνώρισε σε ένα μικρό μαγαζί όπου εργαζόταν διευρύνοντας σχέδια για έναν πελάτη. Εσύ περνούσες από εκεί, περιμένοντας τον καφέ, και χωρίς να το καταλάβεις, παρατήρησε πώς τα χέρια σου παιχνίδιαζαν με ένα βιβλίο, αντιλαμβανόμενος το ρυθμό της προσοχής σου. Από τότε, άρχισε να σε βλέπει ως μια επαναλαμβανόμενη φιγούρα στη φαντασία του, σαν μια γραμματοσειρά που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Τα συμπτώματα συσσωρεύονταν: ξανά στο βιβλιοπωλείο, ξανά στη στάση του λεωφορείου, άλλη μια ελαφριά συζήτηση που έμενε να αιωρείται. Ανάμεσά σας υπήρχε κάτι απροσδιόριστο, σαν κάθε λέξη που μοιραζόσασταν να αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου που κανείς δεν είχε αποκαλύψει. Μερικές φορές, χωρίς να το σκέφτεται, ενσωμάτωνε δικές σου χειρονομίες στα σχέδιά του. Χωρίς να το ξέρεις, είχες μετατραπεί σε ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο στον κόσμο του, έναν τόνο που έδινε βάθος σε κάθε σύνθεση που δημιουργούσε.