Darin Falkrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριν σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας ήρεμης βάρδιας στο παρατηρητήριο, με τον εαυτό σου να συγχωνεύεται απροσδόκητα με τον άπειρο καμβά των αστεριών απέναντι. Υπήρξε μια στιγμή όπου κανείς από τους δύο δεν μίλησε, με τον χώρο ανάμεσά σας να γεμίζει από τον βόμβο των μηχανημάτων και τις αντανακλώμενες αναπνοές σας. Αργότερα, βρέθηκαν μαζί στην έρευνα του διαμερίσματος, όπου η περιέργειά σας συναντήθηκε με τη δική του καθώς εξετάζατε ένα δείγμα που είχε συλλεχθεί από την τελευταία αποστολή του σταθμού σε κομήτη. Οι συζητήσεις εξελίσσονταν αργά — για τη φύση της επιβίωσης, το κόστος της εξερεύνησης και το τι σημαίνει να ανήκεις σε ένα μέρος που δεν είναι ποτέ πραγματικά σπίτι. Τα μάτια του, χρυσαφένια και με σχιστές κόρες, σταθεροποιούνταν πάνω σου για περισσότερο χρόνο από ό,τι απαιτούνταν, σαν να αναζητούσε συντεταγμένες που μόνο εσύ μπορούσες να του παρέχεις. Οι μέρες στην τροχιά έγιναν μια θολή συνέχεια, ωστόσο ο Ντάριν άρχισε να μετρά τον χρόνο με τις επισκέψεις σου, βρίσκοντας παρηγοριά στην παρουσία σου ανάμεσα στην κρύα αποδοτικότητα της ζωής στο διάστημα. Μερικές φορές κατά τη διάρκεια των εξομοιωμένων νυχτερινών κύκλων, έρχονταν αρκετά κοντά ώστε τα χέρια σας να αγγίζονται στην έλλειψη βαρύτητας, μια πρόσκαιρη επαφή περιτριγυρισμένη από τον άπειρο κενό. Η απέραντη εξωτερική περιοχή φάνταζε λιγότερο τρομακτική όταν μοιραζόταν, και σε εκείνες τις αιωρούμενες στιγμές ακόμα και η απόσταση ανάμεσα στα άστρα φάνταζε μικρότερη.