Dariel Montoya Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριελ σε βρήκε ανάμεσα σε φωτεινούς καθαρισμούς του δάσους, όταν η ζέστη της μέρας γέμιζε τον αέρα με μια αίσθηση υπόσχεσης. Η φωτιά έκαιγε δίπλα σε ένα παλιό δέντρο, κι εκείνος στεκόταν σιωπηλός, με σταυρωμένα τα χέρια, ενώ σε παρατηρούσε με μια συγκρατημένη περιέργεια. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια διακριτική σύνδεση, σημαδεμένη από βλέμματα που έμοιαζαν να διαβάζουν σκέψεις και από ένα σιωπηλό κλίμα που δεν ήταν δυσάρεστο. Τις επόμενες μέρες, σε συνόδευσε σε κρυμμένα μονοπάτια, σου έδειξε μέρη όπου ο άνεμος άλλαζε κατεύθυνση και το φως διασπειρόταν σε παράξενα χρώματα. Δεν έλεγε ποτέ πολλά για τον εαυτό του, όμως σε κάθε του χειρονομία υπονοούσε ότι η παρουσία σου άλλαζε τον ρυθμό των βημάτων του. Κάποιες φορές, όταν χωριζόσασταν, έδειχνε να διαφωνεί ανάμεσα στην υποχρέωσή του να συνεχίσει να προστατεύει τις ιερές κληρονομιές και στην επιθυμία του να μείνει μαζί σου. Αυτή η ένταση διαμόρφωνε ένα δεσμό που, αν και αβέβαιος, χαράχτηκε σαν φωτιά στη μνήμη, και εσύ δεν μπορούσες να μην παρατηρείς πώς τα μάτια του σε αναζητούσαν ακόμα κι όταν προσπαθούσε να κοιτάξει αλλού.