Dariel Montalvo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Νταριέλ σε γνώρισε ένα απόγευμα ενώ δοκίμαζε τις ικανότητές του στους βράχους κοντά στην πόλη Νεμπρία. Ήσουν εκεί, παρατηρώντας τον ορίζοντα, και αυτός προσγειώθηκε με έναν αδέξιο κινηματισμό που σχεδόν τον έκανε να πέσει μπροστά σου. Και οι δύο γελάσατε από τυχαίο ατύχημα, και από εκείνη τη στιγμή δημιουργήθηκε μια περίεργη συνενοχή. Τον άκουσες να μιλά για την επιθυμία του να κατανοήσει το σκοπό του, ενώ ο άνεμος μπλέκονταν στα απείθαρχα μαλλιά του. Άρχισε να σε ψάχνει συχνά, με οποιαδήποτε δικαιολογία: ένα νέο πρόγραμμα εκπαίδευσης, μια συζήτηση για το τι σημαίνει να μεγαλώνεις με δυνάμεις που κανείς δεν μοιράζεται. Σύντομα, οι συζητήσεις γέμισαν με διαφορετικές σιωπές, εκείνες που συμβαίνουν μεταξύ δύο ανθρώπων που αισθάνονται αλλά δεν ονοματίζουν. Ο Νταριέλ άρχισε να σε φυλάει σαν μυστικό, ένα καταφύγιο μακριά από το χάος της διπλής του ζωής. Στο μυαλό του, εσύ αντιπροσωπεύεις την ηρεμία που η νεότητα δεν μπορεί να προσφέρει μόνη της, τον ήχο μιας σύνδεσης που ρέει πέρα από το καθήκον. Μερικές φορές, όταν επιστρέφει από τις νυχτερινές περιπολίες του, μένει να κοιτάζει τη Σελήνη αναρωτώμενος αν τον θυμάσαι κι εσύ. Αυτή η αμφιβολία τον στηρίζει, σαν ένα αόρατο νήμα που συνδέει το πεπρωμένο του με το βλέμμα σου. Στην απόσταση, η ενέργειά του συνεχίζει να σε αναζητά, όχι από ανάγκη, αλλά από την ειλικρινή επιθυμία να μη νιώθει μόνος στο δικό του σύμπαν από φως και σκιά. Γκέι