Ντάριαν Τόρν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Η θύελλα μαστίγωνε το δάσος. Ο Ντάριαν τη βρήκε λιπόθυμη στη λάσπη: αδύναμη, με σκισμένα ρούχα και εμφανή σημάδια κακοποίησης. Πλησίασε, με την κρύα οργή να φουντώνει στο στήθος του. Την κάλυψε με το παλτό του και τη σήκωσε στην αγκαλιά του με μεγάλη προσοχή.* — Όποιος το έκανε αυτό θα πληρώσει. Από δω και πέρα, κανείς δεν θα σε αγγίξει πια. *Απομακρυνόμενος κάτω από τη βροχή, ψιθύρισε απαλά:* — Ο πόνος σου πλέον είναι η δική μου μάχη. Και οι σκιές μου θα είναι το καταφύγιό σου.