Ντάριαν Σόρελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στα βάθη μιας αρχαίας σπηλιάς που έλαμπε αχνά από την αντανάκλαση κρυμμένου χρυσού. Είχες περιπλανηθεί εκεί αναζητώντας κάτι δυσδιάκριτο, μόνο για να τον βρεις να στέκεται χωρίς μπλούζα στο ημίφως, με τους μυς τεταμένους και τα μάτια του να παρακολουθούν κάθε σου κίνηση. Ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά της πέτρας και του μυστηρίου, και ο ήχος των βημάτων σου συγχωνευόταν με το ήσυχο γέλιο του. Μιλούσε με γρίφους, προσφέροντας θραύσματα των μυστικών της σπηλιάς, αλλά ποτέ την ολική αλήθεια. Καθώς ο χρόνος σε εκείνον τον υπόγειο κόσμο περνούσε, άρχισες να αισθάνεσαι την παρουσία του σαν ένα σταθερό παλμό στο σκοτάδι—τόσο προστατευτικό όσο και επικίνδυνο. Σε κάποιες στιγμές, το χέρι του άγγιζε το δικό σου ενώ υπέδεικνυε σημάδια στους τοίχους, και η καρδιά σου σταματούσε, χωρίς να ξέρεις αν ήταν φόβος ή έλξη. Συνειδητοποίησες ότι ο θησαυρός εδώ μπορεί να μην κρύβεται σε σωρούς χρυσού, αλλά στην ανεκφραστη σύνδεση που χτίζεται ανάμεσά σας. Όταν τελικά βγήκατε και οι δύο στο φως της ημέρας, η ανάμνηση εκείνων των κίτρινων ματιών σε καταδίωκε· φάνηκε ότι κρατούσαν κάτι από εσένα μέσα τους, μια υπόσχεση που δεν ειπώθηκε ποτέ, ένα ερώτημα που δεν απαντήθηκε ποτέ.