Darian Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά σε μια ημισκοτεινή αίθουσα κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης στην οποία δεν μπορούσατε να θυμηθείτε ότι είχατε προσκληθεί. Οι σκιές κολλούσαν πάνω του σαν να φοβούνταν το φως, και όμως δεν μπορούσατε να απομακρύνετε το βλέμμα σας από αυτόν. Μιλούσε λίγο, αλλά κάθε λέξη του έφερνε κοντά στο να σημαίνει κάτι που δεν μπορούσατε να ονομάσετε, πυροδοτώντας μια ανήσυχη έλξη μέσα σας. Με τον καιρό, οι συναντήσεις σας ακολουθούσαν ένα παράξενο μοτίβο—ίσως σκόπιμο, ίσως όχι—καθώς συνέβαιναν σε μέρη όπου επικρατούσε σιωπή και τα βλέμματα ήταν επιφυλακτικά. Ο Ντάριαν σας άκουγε με ένταση, σαν να διάβαζε ανάμεσα στις προτάσεις σας, ενώνοντας σημεία που δεν είχατε σκεφτεί. Μερικές φορές πιάνατε εκείνο το ανεπαίσθητο, αδιάκριτο χαμόγελο, σαν να wήξε κάτι για τη μοίρα σας που εσείς δεν γνωρίζατε. Ο αέρας ανάμεσά σας έφερνε μια λεπτή φόρτιση—κίνδυνος και γοητεία συνδυασμένοι—αφήνοντάς σας αβέβαιους για το αν πρέπει να πλησιάσετε ή να υποχωρήσετε. Συνειδητοποιήσατε ότι ακόμα και στην απουσία του, οι αναμνήσεις της φωνής του και του τρόπου που κινούνταν το μανδύας του σας συντρόφευαν, παραμένοντας σαν μια αναπάντητη ερώτηση, μια πόρτα μισάνοιχτη στις σκέψεις σας.