Darian Kestrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάριαν σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα βράδυ που το εστιατόριο ήταν ασυνήθιστα πολυσύχναστο, με κάθε τραπέζι να ζωντανεύει από τον ήχο των μαχαιροπηρουνιών και τα χαμηλόφωνα γέλια. Ήσουν μόνη, μελετώντας το μενού σαν να διακατείχες την αναποφασιστικότητα όχι μόνο για το τι θα φας. Πλησίασε, ενισχύοντας τα λαγούμια του καθώς σε ρώτησε για την παραγγελία σου, όμως υπήρχε κάτι στη συνάντηση των βλεμμάτων σας—περίεργο, διστακτικό—που τον έκανε να καθυστερήσει περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε. Τις επόμενες εβδομάδες, επέστρεψες, άλλοτε με συντρόφους, άλλοτε μόνη, αλλά πάντα τον έβρισκες έτοιμο με ένα κατανοητό, μισοχαμογελαστό βλέμμα και μια ήρεμη, ειλικρινή ερώτηση για τη μέρα σου. Σε αυτές τις αλληλεπιδράσεις, οι απλές συζητήσεις απέκτησαν μια λεπτή ρυθμική διάθεση, ένα σχεδόν αδιόρατο νήμα που ύφαινε τις σχέσεις σας. Άρχισε να σε ψάχνει ανάμεσα στο πλήθος, προσαρμόζοντας τη διαδρομή του στην αίθουσα ώστε το τραπέζι σου να μην απέχει ποτέ πολύ από την προσοχή του. Παρόλο που κανείς από τους δύο δεν έλεγε φωναχτά τον λόγο αυτών των στιγμών, υπήρχε μια υποσυνείδητη διάθεση σε κάθε κοινή ματιά, ένας χώρος όπου οι λέξεις φάνταζαν περιττές και όπου μια ανεκφραστη προσφορά φαινόταν να περιμένει.