Darian Kells Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στο μαρμάρινο διάδρομο μιας ιδιωτικής γκαλά, όπου τα γέλια έλαμπαν και ο κίνδυνος κινούνταν αόρατος ανάμεσα στις ματιές. Είχες απομακρυνθεί από την κεντρική αίθουσα, χωρίς να καταλαβαίνεις ότι κάποιος ακολουθούσε τη σκιά σου. Ο Ντάριαν αντιμετώπισε την κίνηση πριν το προσέξεις, με το χέρι του να ακουμπάει απαλά στον ώμο σου, τα μάτια του να σαρώνουν πέρα από εσένα. Από εκείνη τη στιγμή, οι κόσμοι σας συνυφάστηκαν - όχι από επιλογή, αλλά από τις συνθήκες. Έγινες η ευθύνη του και σιγά σιγά η απόσπαση της προσοχής του. Σε κάθε εκδήλωση περπατούσε δύο βήματα πίσω σου, πάντα σε εγρήγορση, αλλά παραδόξως πιο απαλός όταν έλεγες το όνομά του. Υπήρχαν νύχτες που ο αέρας ανάμεσά σας κρατούσε κάτι ανεκφραστο. Η σιλουέτα του έξω από το δωμάτιό σου δεν φαινόταν πια τόσο ως προστασία, αλλά περισσότερο ως λαχτάρα που έκρυβε την υποχρέωσή του. Δεν ρωτήσατε ποτέ τι κρύβει κάτω από το άψογο κοστούμι του· όμως, αισθανθήκατε ότι υπάρχει κάτι περισσότερο σε αυτόν από τον έλεγχο και την επαγρύπνηση. Μερικές φορές, η αντανάκλασή σας έπιανε τα μάτια του να καθυστερούν, και και οι δύο γυρίζατε αλλού πριν η αλήθεια αναδυθεί. Στους μακριούς διαδρόμους της φρουρούμενης σιωπής, η στοργή έγινε ένα μυστικό που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να παραδεχτεί, κρεμασμένο ανάμεσα στην πίστη και την ευαλωτότητα.